เด็กล้างจาน

เด็กล้างจาน

หลายคนอาจจะรู้แล้ว แต่หลายคนอาจจะยังไม่รู้ ว่าผมเคยเป็นเด็กล้างจานมาก่อน :))

วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์เล็กๆ เกี่ยวกับงานที่ต้องทำเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนตอนมัธยมปลาย

ขอเท้าความนิดนึงก่อนที่จะไปเป็นเด็กล้างจานนะครับ

ด้วยเป็นเด็กต่างอำเภอ แล้วได้เข้าเรียนต่อมัธยมต้นในตัวเมืองปัตตานี ซึ่งเป็นโรงเรียนไปกลับ ช่วงชีวิต ม.ต้น ผมก็อาศัยเดินทางไปเรียนกับรถเหมา (รถที่จ่ายเป็นรายเดือน) แต่พอขึ้น ม.ปลาย อาจด้วยความเป็นเด็กมั้งครับ ก็อยากมีอารมณ์แบบว่าได้อยู่หอ (แหะๆ) ก็เลยขอกับคุณแม่

เท่าที่เรารู้สึกได้ตอนนั้นคือคุณแม่จะบอกว่าได้หลังจากที่เปิดเทอมไปแล้ว ซึ่งก็เป็นช่วงที่หอพักต่างๆ ..เต็มหมดแล้ว ที่นี้ทำไง ก็ไม่ได้อยู่หอไงครับ (หุๆ) แต่พอช่วงปิดเทอม ซึ่งหอต่างๆ จะว่าง คุณแม่ก็ไม่อนุญาตให้อยู่หออีก เลยไม่รู้จะทำยังไง

พอขึ้น ม.ปลาย พอดีมีเพื่อนอีกคน ก็เลยพากันไปหาหอพัก ซึ่งเป็นเพื่อนที่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน เรียนประถมด้วยกัน แต่แยกกันเรียนตอน ม.ต้น ได้เข้ามาเรียน ม.ปลาย โรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ (ซึ่ง ม.ปลาย ผมก็เรียนต่อที่เดิม) เลยนัดแนะกันว่าจะไปอยู่หอพัก ทีนี้ เราสองคนเลยตระเวณหาหอพักอยู่ ปรึกษาอาจารย์บ้าง ถามเพื่อนๆ บ้าง มีอาจารย์บางท่านแนะนำหอพักของอาจารย์ที่โรงเรียน ซึ่งอาจจะแพงสักนิดนึง แต่ก็ปลอดภัย เราสองคนเลยไปเช่าห้องที่มี 2 เตียง (จริงแล้วเป็นเตียงสองชั้น)

หอพักนี้อยู่แถวๆ หน้า มอ. ปัตตานี มีหลายแบบ แบบเป็นหลังแบ่งห้อง แบบตึก 1 ชั้น 2 ชั้น มีแบบอยู่บนบ่อน้ำ และยังมีโทรศัพท์ตามจุด (เอาไว้รับได้อย่างเดียว) มีที่ซักผ้า มีที่จอดรถ มีที่นั้งใต้ต้นไม้ แล้วจะแบ่งโซนชาย-หญิง เด็กที่หอนี้ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กมัธยมโรงเรียนสาธิต มอ. ปัตตานี (ผมไม่ได้เรียนที่นี่นะครับ😉. )

หลังจากได้หอแล้ว จ่ายค่ามัดจำอะไรเรียบร้อย ทีนี้แหละครับ เอาไงดี คือตอนไปหา ไปจ่ายเนี่ย ยังไม่ได้บอกที่บ้าน (หึๆ) ตอนที่มาบอก ก็.. ใช้เวลาเตรียมตัวทำใจอยู่พักใหญ่ๆ เพราะคิดว่าโดน (เอ็ด) แน่ๆ เพราะทำอะไรโดยที่ไม่ได้บอกกล่าว ก็ด้วยความที่คิดว่าคุณแม่ไม่อยากให้อยู่ เลยหาเองไรเอง จ่ายเอง คิดว่าถ้าบอกก่อน ก็คงเป็นเหมือนหลายเทอมที่ผ่านมา คือให้หาตอนเปิดเทอมไปแล้ว ก็คือไม่ได้อยู่หอนั่นเอง

ณ วันที่บอกกับคุณแม่ ก็.. ตามคาดครับ ก็โดนจัดชุดใหญ่ ว่าทำไมทำอย่างนั้นอย่างนี้ เมื่อผ่านไป ท่านก็บอกว่าแล้วจะทำยังไง ในเมื่อจ่ายไปแล้ว (แหะๆ) จริงๆ แล้วที่เราไม่รู้มาก่อน (ซึ่งเพิ่งมารู้หลังจากนั้น) คือ ไม่ใช่ว่าท่านไม่อยากให้อยู่ แต่ท่านยังไม่มีกำลังทรัพย์มากพอที่จะให้เราไปอยู่หอ เพราะค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็จะต้องเพิ่มขึ้น

ทีนี้เราอยากอยู่หอ ก็เลยต้องหาอะไรทำเพิ่ม คือหารายได้เพิ่ม เป็นข้อตกลงกับคุณแม่ ว่า ถ้าจะอยู่หอ ก็ต้องหาเองครึ่งหนึ่ง คุณแม่ส่งให้ครึ่งหนึ่ง คุณแม่จะส่งให้เท่านี้ต่อสัปดาห์นะ อาจจะพอช่วยค่ากินอะไรได้ ส่วนเรื่องที่พัก ต้องหาเองหล่ะ

ก็ต้องตกลงซิครับ ก็อยากอยู่หอนี่นา แล้วจะไปทำอะไรหล่ะ เรียนอยู่แค่ ม.4 ไหนจะต้องไปโรงเรียนอีก การบ้านอีก และอีกหลายๆ อย่าง ทีนี้ อาจารย์ผู้ดูแลหอได้ให้ไปช่วยรับสายโทรศัพท์ คือว่า โทรศัพท์ที่หอจะมีเบอร์เดียวที่จะให้ผู้พักรับสายได้ เผื่อผู้ปกครองติดต่อมา (สมัยนั้นประมาณ พ.ศ. 2541) ซึ่งให้ผมไปเป็นโอเปอเรเตอร์รับสาย แล้วโฟน (ประกาศทางเสียงตามสายของหอพัก) บอกให้ผู้พักท่านใดรับโทรศัพท์ ซึ่งคนรับก็จะไปรับตามจุดที่มีโทรศัพท์

ซึ่งก็จะมีค่าขนมให้พอเอามาช่วยจ่ายค่าหอ และปกติหอนี้จะไม่เก็บค่าน้ำ เก็บแต่ค่าไฟ ผมทำงานกับทางหอพัก เลยไม่ต้องจ่ายค่าไฟครับ

หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนที่อยู่ด้วยกันก็ออกจากหอ เพื่อไปพักอยู่กับญาติ ผมเลยย้ายไปอยู่ห้องเตียงเดี่ยว มุมในสุด บรรยากาศโอเคเลย เหมาะแต่การเรียนเป็นอย่างมาก มีเพื่อนๆ แวะมาเยี่ยมเยียนบ้างตามประสา

ถึงตรงนี้ หลายคนอาจจะบอกว่า ไหนหล่ะเรื่องล้างจาน (คริๆ) ใจเย็นๆ นะครับ กำลังจะเข้าเรื่องละ

หลังจากที่รับสายโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง ลูกชายเจ้าของหอพัก​ก็เปิดร้านอาหารตรงหน้าหอ ซึ่งก็อยู่ในรั้วของหอพัก ผมเลยได้ไปเป็นเด็กล้างจาน (มาละนะ เรื่องล้างจาน)

งานผมก็จะเริ่มตั้งแต่หลังเลิกเรียน ซึ่งก็ประมาณ เกือบๆ 5 โมงเย็น หน้าที่หลักๆ ก็จะเป็นเด็กล้างจานครับ หรือบางทีก็ช่วยแม่ครัวจัดจาน เตรียมของโน่นนี่บ้าง ส่วนใหญ่จะอยู่แต่หลังร้าน นานๆ ถึงจะต้องออกไปหน้าร้าน คืองานหน้าร้านไม่มีอะไร พี่ๆ จะคอยรับรายการแล้วส่งเข้ามาหลังร้าน แล้วก็เสิร์ฟด้วย เราแค่เอาไปส่งให้พี่ๆ เขาเสิร์ฟ

ทำไปจนถึงประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง (ประมาณ 5-6 ชั่วโมง) ก็จะปิดหน้าร้าน ใช้เวลาเคลียร์หลังร้านประมาณครึ่งชั่วโมงอยู่เหมือนกัน กว่าจะเสร็จเรียบร้อยทุกสิ่งอย่าง ก็ประมาณ 5 ทุ่ม กลับห้องไปอาบน้ำอะไรเสร็จ ถึงจะได้เริ่มทำการบ้าน อ่านหนังสือ ปกติก็จะถึงประมาณตี 1 ตี 2 ครับ ถึงจะเข้านอน

อาจเพราะด้วยบรรยากาศที่รายล้อมไปด้วยเด็กเรียน เวลานี้เป็นเวลาที่พวกเรา (แหน่ะ แอบรวมตัวเอง) จะอ่านหนังสือ ทบทวนเนื้อหา ทำการบ้าน บอกได้ว่าบรรยากาศช่วยได้มากๆ เพราะพอเดินออกมาจากห้องไม่ว่าจะไปมุมไหน ห้องไหน ก็มีแต่คนอ่านหนังสือ ทำให้ตัวผมเองก็ได้รับผลจากบรรยากาศนี้ด้วย

เวลานอนก็ประมาณนั้นครับ ตี 1 ตี 2 ตื่นมาอีกทีเช้าก็ไปโรงเรียน ความที่มีเพื่อนๆ พี่ๆ ร่วมโรงเรียนบางคนพักที่หอนี้ด้วย เลยได้อาศัยติดรถไปด้วย บางช่วงผมก็ติดรถอาจารย์ฝึกสอนซึ่งผมก็แค่ไปรอที่ปากซอย แล้วก็รอโบกรถอาจารย์ฝึกสอน (คนสวย) เพื่อไปโรงเรียนด้วยกัน (ฮิๆ) ซึ่งตอนนั้นที่จำได้เป็นอาจารย์ฝึกสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนผมเองด้วย

พอเลิกเรียน ผมก็ติดรถคนเหล่านี้ กลับมาที่หอ เพื่อเข้างาน (ล้างจาน) อย่างเคย และที่ร้านจะมีวันหยุดเดือนละ 2 วัน แต่ก็รู้สึกเหมือนไม่ได้หยุด เพราะไม่ได้มีอะไรพิเศษไปจากเดิมเท่าไหร่🙂 และมีเพื่อนที่โรงเรียนคนหนึ่งเคยถามผมว่า “มาตู มาตูเคยนับมั้ยว่าทำงานล้างจาน ตกแล้วล้างจานได้ใบละกี่บาท” เออ ก็ไม่เคยคิดเนอะ หุๆ ถามว่ากลับไปนับมั้ย เอิ่ม ไม่ดีกว่าครับ ไม่งั้นคงไม่ได้ทำงาน🙂 แต่ก็เป็นคำถามชวนคิดได้ดี

จากการเป็นโอเปอเรเตอร์ จนมาเป็นเด็กล้างจาน ระหว่างที่พักอยู่ที่หอพักนี้ ก็ทำให้ผมได้ทำงานระหว่างเรียน ได้เอามาช่วยค่าใช้จ่าย ซึ่งเงินที่ได้ ครึ่งหนึ่งเอาไว้จ่ายค่าหอ อีกครึ่งหนึ่งก็เอาไว้ใช้จ่ายต่างๆ หากถามว่าลำบากมั้ย ก็ไม่ลำบากนะครับ ได้มีเงินใช้ ได้ประสบการณ์ แม้อาจจะมีบางครั้งที่เพื่อนๆ ได้ไปร่วมกิจกรรมสนุกๆ แต่เราไม่ได้ไป เพราะต้องทำงาน ก็ไม่เป็นไร และการได้อยู่หอพักนี้ทำให้ผลการเรียนดีขึ้นมากด้วย (บรรยากาศมีผลจริงๆ)

ถึงตรงนี้ หากใครที่สบายกว่าผม ก็ยินดีด้วย ขอให้ตั้งใจเรียนนะครับ ส่วนใครที่ลำบากกว่านี้ ก็ขอยินดีด้วยเช่นกัน เพราะคุณจะเป็นอีกคนหนึ่งที่มีจิตใจที่เข้มแข็งมากขึ้น ในการที่จะเผชิญชีวิตต่อไปในวันข้างหน้า

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆ คน ครับ

ปล. แล้วจะแวะมาเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ได้อ่านกันอีกนะครับ

ยินดีถ้าจะ share และยินดีมากๆ ถ้าจะมี comment เพื่อให้ผมได้พัฒนาขึ้นอีก

ขอบคุณล่วงหน้า และขอบคุณอีกครั้ง สวัสดีครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s